Exlibrary

Ne karanlık gökyüzü, yıldızlar ne kadar sönük… Gözlerimi kapattığımda gördüğüm şekilli ışıltılar dahi, bu dipsiz ve yutucu boşluğun üzerimdeki ağırlığını azaltmaya yetmiyor. Işığı arıyorum çaresizce, gözlerim kamaşsın istiyorum, güneşi görmek…

Zaman zaman kendimi ait olduğum çağın dünya görüşünden geride görmeme ve akabinde bir kişisel sorgulamaya girişmeme sebep olsa da, hiçbir zaman “carpe diem”ci olamadım ben. İlk kez ortaokul yıllarımda bir hocam vasıtasıyla tanıştığım bu terimin –başlarda pek sevimli görünse de gözüme– görüşlerimin ve gördüklerimin artık alelade bir devlet okulunun bahçesi sınırlarından taştığı ilerleyen yaşlarımda

Hadi en soysuzundan bir öykü anlat bana
anlat ta değişsin zaman
şaşırsın ellerim
en çok ta
bir kadın yeniden sevsin yaralarımı.
Çocuklar çeksin saçlarımı
yeniden köprüye sıkışsın babamın bıyıkları
öyle bir öykü anlat ki
bensiz kimse ölmesin.
Hadi baştan başlayalım
anladın di mi
zaman değişsin istiyorum
kimse ölmesin
bir de
bir de yaralarım yeniden sevilsin istiyorum.
Kim, nasıl? diye sorma tanrı sensin
yapamayacaksan söyle babam gelsin…
Elbette niyetim yok kavga çıkarmaya
ama konuşmaktan [...]

Mutlu bir hayatın olması gerektiğine bizim ikna oluşumuz neden ve nasıl oldu! Kim bizlere iyi bir hayatı vadetti! Kutsal bulunan kitaplarda Tanrı’nın ağzından dahi “Ben özgürüm” cümlesine rastlamamışken, sınırlı hayallerle özgürlük düşüncesi nasıl oldu da bir hayatın çok daha ötesine çıkabildi.

Herhangi bir şeyi yapmak için asla zaman bulamazsınız. Zamana ihtiyacınız varsa,
onu siz yaratmalısınız.
Charles Buxton
Elinizi sıcak bir sobanın üzerinde bir dakika tutun, bir saat geçmiş gibi gelir. Hoş bir kızın yanında bir saat oturun, bir dakika geçmiş gibi gelir. Görecelik kuramı budur.
Albert Einstein
Zamanın tek dayanağı her şeyin aynı anda olmamasıdır.
Albert Einstein
Yıllar, günlerin hiçbir zaman bilemeyeceği bir [...]

iki bin sekiz ağustosunda antalyada
hava sıcak hava ıslak
hava yerle bir hava senle bir
denizdeki balıklar kadar sırılsıklam
şu çocuk kimin çocuğu
üstünde yok başında yok bir kız
kimi kimsesi yok kadar yalnız
yüzü kirli saçları açık renkli
bakışları kısa
arşınlıyor kaldırımları usulca
çömeliyor sonra bir fidanı çeviren taşa
gözlerini havaya dikip geçeni seyrediyor
biraz dinlenip sonra kalkacak
meydan okuyor gibi sanki ya da merak ediyor
akşama neyle [...]

Karanlıktayım
Kedere gebe terbiyesiz gözlerim
Rüzgâr kulaklarda zalim fısıltı
Ve zaman soysuz…
Kabir renksiz bulutlar gizlenmiş tavanda
Af için dualara gitti kırkikindi selleri
Soğuk günbatımı gibi yerleşti içime
Harcanmış dakikalar saatlere yem…
Vicdanı kazıklanmış bir cesetin hayaleti gibi
Delik deşik duyuları solgunlaştırdı bu yaşlar
Ağır bir kuraklıkta çatlaklara sıkışmışım
3 diyorum, TIP diyorum ELMA diyorum geçmiyor…
Oluklarda teslimiyetten kaçan
Uyuşmuş derim yalvarmaya pençe
Yaralar yumuşak tonlarda
Enkazın altında 1001 itiraf…

Bir zamanlar
ben bir tatlı su balığıyken
korkardım yaralanmaktan
yaralamandan
ve sen beni terk edip gittiğin zaman
oluk oluk akan kanıma bakmaktan
ve sen beni terk edip gittin
Şimdi
tekrar tekrar kanırtıyorum da eski yaraları
Ah bu acı nasıl da zevk veriyor bir bilsen
Unutulmuş eski bir filmi ummadığın bir zamanda seyretmek gibi
Sen yine beni terk edip gidiyorsun
ve ben artık şehvetle izliyorum
beni terk eden güzel [...]

gülümseyemeyen gözler
tarihi geçmiş acılar
ve eziyet edilen
kötü kullanılan
gölgesi kibirli
kendisi yalan
“Biz”…
kansız adil izli yaralarla
mezar için yaşayan
inançsız zaman…
unutulan her sözde öpüşen
her takıntıda imrenen
taktire değer bir çöküş…

An da bir zaman. Nokta da, zerre de bir büyüklük, bir hacim; kendi içinde büzüşse de başka bir hacme, bir noktaya erişir nihayetinde… Zaman ne kadar yoksa, an da o kadar olamaz zaten. Herşey bir anda olmuyor diyeymiş ya zaman algısı… An da yok o zaman. Bir noktadan bir noktaya gider gibi ama işi gören [...]

Boyut ve algı…
Bu iki kelime zamanın ve hayatın anlamını arama yoluna çıkanların öncelikle üzerinde düşünmesi gereken kavramlardır. Öncelikle reddedilmesi gerekenlerdir aslında. Aksi durumda boyut ve algı tenis oynar sizinle —buradaki ’siz’, ‘top’ olarak algılanmalı.
Normal algılama yöntemlerimizle bakıldığı sürece hayata, bir köpekten de bir lamadan da daha az şansa sahibiz. Hatta bir böcekten bile daha az. [...]