Exlibrary

Yağmurda koşturmaktan
Ayakkabım su dolmuş
Soba önünde yanık
Bir koku çocukluğum
Sevmek nedir bilmeden
Seven gözlerim olmuş
Taş duvar üstlerinde
Laflayan çocukluğum
Yasak olan çekici
Çekici yasak konmuş
Müdür odalarında
Aklanan çocukluğum
Bir top peşinde hayat
Kavga, dövüş ve dayak
Bir dua bin nasihat
Dinleyen çocukluğum
Yarım öğle uykusu
Büyük olma tutkusu
Omzunda atkısı
Titreyen çocukluğum
Ne keyifti yaşamak
Elma çalıp kuş vurmak
Çimenlere uzanıp
Uyuyan çocukluğum
Şimdi burnumda tüten
O ilk aşkın izleri
Bir bakışta dizleri
Titreten çocukluğum
Elim eline değse
Kapanırdı gözleri
Gülüşüne [...]

Yorganı başına çekip, günlerce yataktan çıkmak istemez bazen insan… Hava da uygundur bu duruma; dışarıda dinmek bilmez bir yağmur sürer gider. İnsanlar zamanın ilk kesitinden itibaren koşturmaya başlamışlardır bile hayat deviniminde.
İçinde hüzünlü bir senfoni, gözlerinde uykuyu sürdürme isteği vardır. Çalan alarm da işe yaramaz, yorgun kolunu yavaşça uzatırsın sadece ölüm marşını susturmak için. Ama [...]

Bir buluta dokunurken demirden elleriyle adam
Yağmur saçıyordu etrafa
Sonra elleri paslandı
Çok uzaktaki karanlıkta
Yalnız bir kız ağladı
Ve bir duvar bir duvara sırtını yasladı
Artık yosun kaplansa da duvar
Kız ve adam ayrılmayacaktı

Gecenin ilerleyen saatleri sabaha ulaşmış, günün ilk ışıkları şehrin karanlık ufkunda belirdiği halde, binaların sokaklar boyu yükselen gölgeleri aydınlığın yükselmesini engelliyordu.

Doğa çoktan uyanmış, kuşlar bina boşluklarının kuytularından ayrılmış, ağaçlar gece karanlığının ziftinden sıyrılarak tekrar yeşiline bürünmeye başlamıştı.

Yollar bomboş, vitrin ve reklam ışıklarının renkleri arada sırada şehrin derin sessizliğini yırtan bir otomobil sesine eşlik ediyor, o sesin başlangıcından yavaş yavaş kayboluşuna kadar bir süre sonra şehrin ıssız havası tekrar kendini buluyordu.