Exlibrary

Herkesin bir öyküsü vardır ama herkesin bir şiiri yoktur.
Özdemir Asaf
Şiir, seçmek ve gizlemek sanatıdır.
Chateaubriand
Düşünceye cazip ve parlak bir biçim vermek küçültür düşünceyi. Büyük yazar, içinden gelen sesi olduğu gibi haykırandır. Kelimeleri kullanırken avamın hoşuna gidip gitmeyeceğini düşünmez.
Cemil Meriç
Özdeyişler halinde ve kanıyla yazan kimse okunmayı değil, ezberlenmeyi ister.
F. Nietzsche
Yazma becerisi, diğer kişilerin düşünemediği bir bağlam yaratmaktır.
John [...]

asıl adı berden
kim koymuş niye koymuş bilmez
çocuk daha zaten sormaz
arkadaşları ona beri der
anasını çok sever
beri arada bir görür anasını
babasını bilmez
çiçek koklamayı bilir
bulut saymayı da
yastığa sarılmayı bilir
dizlerini göğsüne çekip
yorgana sarınmayı da
beri karanlıktan korkmayı bilir
karanlığı sevmez
siyahtır sesinin rengi
konuşmaya gelmez
berinin kolları boşluğu bilir
ayakları üşümeyi
kulakları çekilmeyi bilir
beli eğilmeyi
kanı sızmayı bilir berinin
dudakları büzülmeyi
yatağı da bilir ıslanmayı
yanakları da
berinin anası kokar bazen [...]

Yağmurlu bir günün akşamıydı. Islak kaldırımlarda sürüklenmekten gelen dünyanın en yorgun insanı ölü adımlarla evine doğru yürüyordu. Yol üzerindeki bütün ağaçları, insanları ve kapıları geçtikten sonra evinin içinde ilerlemeye başladı. Mutfakta ve salonda olmaktan çıktığında, balkondaki koltuğuna yığılıp kaldı öylece.

Bir zamanlar minicik bir tavşancık yokmuş. Yarım elmanın bir elma ettiği günlermiş o günler. Gökte bir Kulak türemiş o vakitler. Kulak her ayın ilk yılında korkunç bir sessizlik duyuyormuş. O anda çoklu şeyler bir tek oluyor ve dünya ay olmaya devam ediyormuş. Çığlıklarla beslenen Kulak, bu sessizlik anında anlatılmaz bir acı çekiyormuş. Bu acıya katlanabilmek [...]

“Sessiz kalma hakkına sahipsin!” diye seslenmişti bir ses.
“Sessiz kalma hakkına sahipsin!!! Söyleyeceğin her şey aleyhine delil olarak kullanılabilir!..”
Nereden geldiğini anlayamamıştı ki daha, sessiz kaldı; öyle her söyleneni anında yapar birisi de değildi üstelik.

Raksayarak Sabah
Sabaha kadar ayaklar raks yapar ayda.
Ay kadar ayaklar sabahlar arkaya kadar.
Ayaklar yapar da raks, sabahlar bakar.
Arkada sabahlar raks yapan ayaklar.
Gemisiz Ses
Geldiğim yerden mi geldin ey sessiz gemi
Sende dimi mendilin sessizliği?
Gidenler de gelir mi gelmediğin gibi
Gelmediğim yerde mi beklersin ey sessiz gemi
Mendile silip beni gittiğinden beri,
Ne giden geldi, ne gidenlerden geri.
Kuşkusuz Kuş
Kuşkusuz kuş susuz,
us kuşkusu [...]

Gecenin ilerleyen saatleri sabaha ulaşmış, günün ilk ışıkları şehrin karanlık ufkunda belirdiği halde, binaların sokaklar boyu yükselen gölgeleri aydınlığın yükselmesini engelliyordu.

Doğa çoktan uyanmış, kuşlar bina boşluklarının kuytularından ayrılmış, ağaçlar gece karanlığının ziftinden sıyrılarak tekrar yeşiline bürünmeye başlamıştı.

Yollar bomboş, vitrin ve reklam ışıklarının renkleri arada sırada şehrin derin sessizliğini yırtan bir otomobil sesine eşlik ediyor, o sesin başlangıcından yavaş yavaş kayboluşuna kadar bir süre sonra şehrin ıssız havası tekrar kendini buluyordu.

- Ey, güneş ülkesinin solgun yüzlü insanları!… Size ışığı getirdim!
diye haykırdı dış ses.
Kalabalık irkildi ve tüm kafalar sesin geldiği yöne doğru çevrildi.
Ses devam etti…
- Ey, yapıp da edemeyenler!.. Ey, sezip de süzemeyenler!.. Ey, bakıp da göremeyenler!.. Silkinin!
Kafalar sesin geldiği yöne dönmüştü ama görünürde hiçbir şey yoktu. Merak mırıldanmaları uğultu halini almaya başlamıştı ki sesin yeniden [...]