Exlibrary

Bunları yazıyorum, çünkü içimde ona dair herhangi bir kırıntının kalmış olmasından korkuyorum. Onu unutmak, çoğunlukla da tamamen içimden silip atmak istedim. Yine de aklıma geldikçe beni sinirlendirdiğine göre bu silip temizleme işini tamamen bitirememişim. E bu iş, bitene ve sinirim geçene kadar buradayım. Yeter ki öfkem dinsin ve o adamın varlığı benim için sıradanlaşsın.

Herkes biliyor
seni nasıl sevdiğimi
mesela bütün kavanozları kuruyemişçinin
ve aşkları çırağının
çarşı pazar
boğazda sarı kanat
Beykoz’da yeni rakı
hamamda tellak
İzmir’de Pakizer hala
Ankara’da Bayram dayı
çelik çomak çeteleri
İpsiz Recep
Enver Paşa
Fırtına Vadisi
sabahın körü
gecenin ayazı
hepsi biliyor, tanıyor hepsi seni.
Bir sen bilmiyorsun seni nasıl sevdiğimi.
Hepsi vazgeçiyor yalnızlıktan
Hayyam şaraptan
Napolyon paradan
zangoç çandan
Hoca imandan
siyah beyazdan
bayram sabahtan
hepsi vazgeçiyor da
bir sen vazgeçmiyorsun yalnızlıktan.
Herkes konuşuyor benimle,
duyuyor sesimi bağırmadan da.
Orta yerinde bağırıyorum [...]

Gonca Vuslateri için…                                 &
 
bir müddet kaç dakikadır, ne kadar sürer..
iyi tecrübeler, kötü olaylar mı taşır içinde..
insan neden ağlar.. göz yaşı nereye kurur…
sözyaşartıcı bomba var mıdır.. varsa nereye atılır ya da
ihanetler söz vermekle mi başlar ve nerede biter..
kağıt tenim, mürekkep kanınsa içime bastırdığın,
ardımıza serptiğimiz millitakımyıldızlarıyla yolunu bulmaya çalışan
birbirinin uydusu iki gezegen gibi kendi eksenimizde dönüyoruz demektir
tek odalı [...]

Gecenin ilerleyen saatleri sabaha ulaşmış, günün ilk ışıkları şehrin karanlık ufkunda belirdiği halde, binaların sokaklar boyu yükselen gölgeleri aydınlığın yükselmesini engelliyordu.

Doğa çoktan uyanmış, kuşlar bina boşluklarının kuytularından ayrılmış, ağaçlar gece karanlığının ziftinden sıyrılarak tekrar yeşiline bürünmeye başlamıştı.

Yollar bomboş, vitrin ve reklam ışıklarının renkleri arada sırada şehrin derin sessizliğini yırtan bir otomobil sesine eşlik ediyor, o sesin başlangıcından yavaş yavaş kayboluşuna kadar bir süre sonra şehrin ıssız havası tekrar kendini buluyordu.

Ben her sabah
Seni düşünerek suluyorum
                                   çiçeklerimi