Exlibrary

Bizim yazımız bu. Benimle benim.
Bazen ben yerine biz diye yazıyor olmam, her insan gibi sessizce konuşur buluyor olmamdandır kendimi kendimle, yoksa padişah torunu değilim. Düşünürken iki ayrı kişi hesaplaşır insanın içinde ve kararlar alır, kararlar verir; insanın içindeki ikiliğin oy birliğiyle,

Her türlüsünü biliyorum ağlamanın,
oyuncağım alınmışken mesela,
sopa yemişken yahut,
susamışken
düşmüşken
taşmışken
unutmuşken
terkedilmişken
sobelenmişken…
En çokta sobelenmekten korkuyorum.
Yakalanmaktan değil
ille de sobelenmekten.
Oyun işte biliyorum
biliyorum ya ben de oyun bitecek diye korkuyorum…
Hadi kapat gözlerini, sakın açma.
Ne olur biraz çok say !!!

“Vatan senden hayat umar,/ Sen yaşarsan o canlanır;/
Vatan için ölmek de var,/ Fakat borcun yaşamaktır…”(1)
Piyasada “asker desenli” çocuk bezlerinin satışlarını gördüğümde, gelecek haber bültenlerini, verilen şehit haberlerinde ekran

Sen hele bir gel
Bak kimler kıskanacak baharları
Ne ağaçlar eğilecek önünde
Sen hele bir gel
Gel de gör
Ne şiirler yazılacak üzerine.
Düşünme,
Sıkıp dişlerini telaşa verme ellerini.
Üst tarafı
Sabahlara geleceksin
Korkma
Kimse örselemeyecek seni
Öpmeyecek bile
Güllere geleceksin, çiçeklere.
Sen hele bir gel
Tersine çevir istersen bütün oyuncaklarımı
Sen iste
Ebe hep ben olayım.
İstersen
Saklan bulamayayım.
Sen hele bir gel
İstersen ölümü de getir beraberinde
Bilmez misin
Nasıl da canlanır gözlerim ellerinde.
Dönerek gel istersen
Ya [...]