Exlibrary

Türkiye’de yaklaşık 90,000 cami var. 3,850’nin üzerinde Kuran kursu…
141 Üniversite, 1,220 Hastane…
60 bin kişiye 1 hastane, 350 kişiye 1 cami düşüyor.
Her yıl yaklaşık 400 bin kişi kalp krizinden ölüyor.

Fırtına gelcek diyolar
Doğru mu Ramiz,
Gelcek mi sahiden
ayağa kalkmış yılan başı gibi
görcek miyiz biz de celladımızı.
Kaçın diyolar,
Kaçımızı alcakmış ki daha?
Alır mı sahiden Ramiz
Hepimizi aldı ya, daha nemizi alacakmış?
Fırtına gelmiş diyolar Ramiz
Gelmiş de öyle bulmuşlar Naile’yi.
Naile Maviler içinde.
Hepimiz çocukmuşuz Ramiz
He mi, bir o büyükmüş
o da zaten ondan ölmüşmüş…
Fırtına gelcek diyolar Ramiz
Sel alır diyolar
Su diyolar
Çamur
Su mudur bizi kirleten,
telsizden [...]

Bazen sizlere de oluyordur mutlaka; ana dilinizi konuşmanın ciddiye alınır bir yabancılaşmasını yaşıyorsunuzdur hayatınızda. Her yer Dil Kursları ve Yaşam Merkezleri’yle dolmaya başlamışken suskunluk ve yaşam kalitesizliği de o denli evrenselleşiyor işin aslı.

“Ece Ayhan’a, Oğuz Atay’a, Pablo Neruda’ya, Dostoyevski’ye ve metni oluşturan temel felsefi düşünceye ilham veren İbn-i Sina’ya…”

Gene başlıyoruz bakalım. Horozlarla uyandık. Hadi hayırlısı, bugün de yaşayacağımız varmış demek ki. Aynaya bakılırsa yüzüm alacalanmış bulacalanmış yine. Bir tıraş olmak lazım.

Bizim yazımız bu. Benimle benim.
Bazen ben yerine biz diye yazıyor olmam, her insan gibi sessizce konuşur buluyor olmamdandır kendimi kendimle, yoksa padişah torunu değilim. Düşünürken iki ayrı kişi hesaplaşır insanın içinde ve kararlar alır, kararlar verir; insanın içindeki ikiliğin oy birliğiyle,

Aydınlık göz kapaklarımdan taşarken uyanıklığımın bilincine vardım. Gözlerimi araladım ağır ağır; ağaçların yeşiline bulanmış ışık, ılık parlaklığıyla görüşümü doldururken, huzurla doldum. Nihayet görüntü netleştiğinde, önümde serili efsunlu manzara, yatıştırıcı bir rüzgârla seslendi bana. “Yardım edin.”

Nefesim yettiği kadar koşacağım söz!
Bataklığın ortasında olsam da çırpınacağım
Hem öyle yavaş ölüm yakışmaz bana
Ne olursa olsun insanları seveceğim söz!
Her aldanıştan sonra daha fazla güveneceğim yeni dostlarıma
Her sevgiliye kendimden çok değer vereceğim yine
ve bunu taşıyamıyorlarsa;
Nefesim yettiği kadar koşacağım söz!
Uzaklaşacağım yalandan…

Öyle saf bir ölüme yollanmışız ki
Plansız ve kansız masumlara niyetli.
Şehvetleri uzatıp kırmalı bu gidişi,
Nedensizlerdeki o zorlar zaten kırılgan.
Durmadan hain bir inşadayız seninle,
Suçu görmezden gelen, gülen ve diğerlerine göre yobazsız.
Korkuyorum yükselecek daha bu yanlış,
Yalanlar büyüyünce gölgesindeki doğrular biz mi olacağız sence?
Safralarda görülmez zayıflardan olacağız.
Cehaletin bağlanmalarında sıkıştık,
Kim onaracak bu suçları.
Masumlar gibi ölmeyeceğiz bak bunu bil,
Yaşam er-geç alacak [...]

alın yazıları okunaksız yazılmışların
temize çekilmiş hallerini taşır,
küçük kağıtlarda büyük anlamlar taşıyan
ve muhtemelen görünmesi olası yerlere
konulan notlar:
“geç gelirim”
“yemek yemeden çıkma”
“özlemeye başladım bile..”
“daha kaç kilometre özleyeceğim”
“çok güzel uyuyordun”.
-bu son not, uğradığım bir ihanetin özeti olarak
sevgilimce diliyle yazılmıştı.
hayatım bir porno film şeridi gibi geçmişti gözlerimin önünden.
sesimin üstünü örttüm.
gölgemin elinden tuttum.
gökyüzü çok yıldızlı bir otel, aşkım ekstraydı.).
küçük hayatlarda büyük [...]

temmuz’a eylül muamelesi yapan 1 ağustos sabahında,
büyük harfi kendine örnek alan bir küçük harf haylazlığında,
belki de kendini kesen terzi gazete başlığında ya da
cenneti üç vakitle de verebileceğini söyleyen ikinci el bir allah edasıyla
yatıyordun ütüsü tenine karışmış yatağımda..
her yanın dağınık, her yanın yanımda..
ayak ucunda, toplama bir rüya,
dil ucunda, sevgilin olacak dostuma zarif repliklerin..
yüz ucunda, yastığa bulaşmış, [...]

Mutlu bir hayatın olması gerektiğine bizim ikna oluşumuz neden ve nasıl oldu! Kim bizlere iyi bir hayatı vadetti! Kutsal bulunan kitaplarda Tanrı’nın ağzından dahi “Ben özgürüm” cümlesine rastlamamışken, sınırlı hayallerle özgürlük düşüncesi nasıl oldu da bir hayatın çok daha ötesine çıkabildi.

Yaşam başlangıcı olmayan bir yolculuktur.
Victor Hugo
Yaşa ve yaşat.
Johann Christoph Friedrich Schiller
Hayat kendini bulmak değildir; hayat kendini yaratmaktır.
George Bernard Shaw
İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir ömür de mutlu bir ölüm getirir.
Leonardo da Vinci
Yaşarken yaşamayı becerin. Yaşam tamamlanıp insan öldüğü zaman, ölüm taşıdığı dehşeti yitirir. İnsan doğru zamanda yaşayamazsa asla doğru [...]

“Vatan senden hayat umar,/ Sen yaşarsan o canlanır;/
Vatan için ölmek de var,/ Fakat borcun yaşamaktır…”(1)
Piyasada “asker desenli” çocuk bezlerinin satışlarını gördüğümde, gelecek haber bültenlerini, verilen şehit haberlerinde ekran

Geceye açar akşam sefaları,
Ölüme benzer güne vedaları.
Deli dolu bir macera, bir şölen; bir düğün,
Kadere kısmet narin hayatları.
Işığa uçar bütün pervaneler,
Ateşe giderken ne şahaneler;
Dönerek acıyla aşkla şu alemi,
Yana yana rakseder divaneler.
Sora sora; az gidip, uz gidip kafdağına,
Gizini arar saadetin dünyalılar.
Günaha yakın dururken bir yanları,
Ne kadar hazin; hüzünlü; sevdalılar.
Bir varmış; bir yokmuş dünya masalmış,
Her yolcudan bu handa [...]

Aşk geldiğinde ben daha çocuktum;
Hani yalnız olanlarından.
Pabucu yarım, kendisi yarım.
Ve öyle bir çocuk düşün lakin hayalsiz.
Aşk geldi,
Hayal çocukta öldü,
Sen, bende…

Yazı yazmak, yaşamanın karşısındaki ölüm dışındaki ikinci seçenek gibi görünüyor. Benim gibi yaşama uyum sağlayamadığı halde ölmeyi tercih etmeyenlerin ya da cesaret edemeyenlerin önündeki ikinci seçenek.
Uyumsuz bir insan, hayatının bir noktasında yazmaya, yazılarıyla avunmaya karar verir ve yaşadığı acıyı sayfalara dökmeye

Akıl insana yaşamayı emreder, koşullanmalar ölmeyi. Ölmeye koşullanmıştır bazı insanlar, motive edilirler ölüme. Ölecekmiş gibi yaşarlar ki bu dünyaya sonra ölmek için gelmişlerdir. Ölümden sonrası gözetilerek yaşanır, eğer ölümden sonra iyi bir hayat(!) düşleniyorsa, şekil itibariyle ona göre bir duruş sergilenmelidir, genellikle herkes nasıl duruyorsa.