Exlibrary

Sustu hep heykel adam…
Granit bir kadın
ya da
Mermer bir aşk
Bekleyerek hayattan.
Ne de olsa nesnenin doğasına aykırıydı…
Taş taşla toplanır her zaman.
Bir an olsun düşünmedi ki
Nesne bile bazen sıkılır.
Karışır ateşe kum taneleri
Billur olur, değişir.
Durdu hep heykel adam…
Taş gözlerde mavi-sarı renkler…
Sustuğu sözcüklerde gizli kıvılcımlar…
Saklayarak hayattan.
Ne de olsa nesnenin doğasına aykırıydı…
Kalkıp gidemedi oturduğu yerden.
Bir an olsun düşünmedi ki
Nesne bile bazen [...]

Ve düşünce aşk, yerden kaldırdım etekleri çamur elleri kan biraz, biraz ıhlamur. Sağ şakağından alnına kadar mor ve düşünce aşk şimdi benliğimin en kılcal damarlarına kadar…
Somutken tattım ilk defa

Bedeniydi bir kızın

Sonra bir defa

Sade “merhaba”
Çokça dokundu yüreğime aşk’ın parmakları, yüzleri iç içe geçiyor şimdi birinin yüzünde diğerinin gözleri ve parça parça sevdim hepsini… Bu yüzden gittiklerinde [...]

alın yazıları okunaksız yazılmışların
temize çekilmiş hallerini taşır,
küçük kağıtlarda büyük anlamlar taşıyan
ve muhtemelen görünmesi olası yerlere
konulan notlar:
“geç gelirim”
“yemek yemeden çıkma”
“özlemeye başladım bile..”
“daha kaç kilometre özleyeceğim”
“çok güzel uyuyordun”.
-bu son not, uğradığım bir ihanetin özeti olarak
sevgilimce diliyle yazılmıştı.
hayatım bir porno film şeridi gibi geçmişti gözlerimin önünden.
sesimin üstünü örttüm.
gölgemin elinden tuttum.
gökyüzü çok yıldızlı bir otel, aşkım ekstraydı.).
küçük hayatlarda büyük [...]

Kaybedilmiş masumiyetlerin kazdığı medeniyetsizlik çukurunda debelenerek geçiriyoruz aslında hep, içine ancak bir elin parmakları kadar duygu sığdırabildiğimiz ömürlerimizi. Bundan değil mi ki hep bir geriye dönüş, yeniden çocuk olma isteği?

Mutlu bir hayatın olması gerektiğine bizim ikna oluşumuz neden ve nasıl oldu! Kim bizlere iyi bir hayatı vadetti! Kutsal bulunan kitaplarda Tanrı’nın ağzından dahi “Ben özgürüm” cümlesine rastlamamışken, sınırlı hayallerle özgürlük düşüncesi nasıl oldu da bir hayatın çok daha ötesine çıkabildi.

Yaşam başlangıcı olmayan bir yolculuktur.
Victor Hugo
Yaşa ve yaşat.
Johann Christoph Friedrich Schiller
Hayat kendini bulmak değildir; hayat kendini yaratmaktır.
George Bernard Shaw
İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir ömür de mutlu bir ölüm getirir.
Leonardo da Vinci
Yaşarken yaşamayı becerin. Yaşam tamamlanıp insan öldüğü zaman, ölüm taşıdığı dehşeti yitirir. İnsan doğru zamanda yaşayamazsa asla doğru [...]

“Vatan senden hayat umar,/ Sen yaşarsan o canlanır;/
Vatan için ölmek de var,/ Fakat borcun yaşamaktır…”(1)
Piyasada “asker desenli” çocuk bezlerinin satışlarını gördüğümde, gelecek haber bültenlerini, verilen şehit haberlerinde ekran

An da bir zaman. Nokta da, zerre de bir büyüklük, bir hacim; kendi içinde büzüşse de başka bir hacme, bir noktaya erişir nihayetinde… Zaman ne kadar yoksa, an da o kadar olamaz zaten. Herşey bir anda olmuyor diyeymiş ya zaman algısı… An da yok o zaman. Bir noktadan bir noktaya gider gibi ama işi gören [...]

İçimdeki karanlığı patlatacağım
ve beynimin en ölümcül yaşlarıyla
ağlaya ağlaya
Yepyeni bir insan
Pırıl pırıl bir can
bitecek toprağa
Can Yücel (1926 – …)

Her Şey Sende Gizli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif…
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü…
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin…
Yaşadıklarını kâr sayma;
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna…
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin [...]

Var olduğumdan beri hissettiğim en huzurlu anlardan biriydi. Bembeyaz pürüzlü duvarın üzerinde yeni yollar çiziyordum kendime. Hayatım boyunca yapmak istediğim şeyin, kendime bir yol çizmenin, bir idealin peşine takılıp uğruna bir ömür adamanın muhteşemliğini sınıyordum. Altı yedi metre uzunluğundaki bu koridorun ucu mutfağa çıkıyordu. Tam da üzerimde tasarruf için ampul takılmamış boş bir duy vardı. [...]

Yazı yazmak, yaşamanın karşısındaki ölüm dışındaki ikinci seçenek gibi görünüyor. Benim gibi yaşama uyum sağlayamadığı halde ölmeyi tercih etmeyenlerin ya da cesaret edemeyenlerin önündeki ikinci seçenek.
Uyumsuz bir insan, hayatının bir noktasında yazmaya, yazılarıyla avunmaya karar verir ve yaşadığı acıyı sayfalara dökmeye

Boyut ve algı…
Bu iki kelime zamanın ve hayatın anlamını arama yoluna çıkanların öncelikle üzerinde düşünmesi gereken kavramlardır. Öncelikle reddedilmesi gerekenlerdir aslında. Aksi durumda boyut ve algı tenis oynar sizinle —buradaki ’siz’, ‘top’ olarak algılanmalı.
Normal algılama yöntemlerimizle bakıldığı sürece hayata, bir köpekten de bir lamadan da daha az şansa sahibiz. Hatta bir böcekten bile daha az. [...]

Bu yazıda, hayatımızı bilgisayara benzetmek, benzettikçe de aslında ne olduğumuzu, ne olmadığımızı; nelere sahip olup, neleri kaçırdığımızı ortaya koymak istiyorum.
Çokça tespitte bulunmak yerine, sizlerin görüşlerinden faydalanmak asıl amacım. Böylece salt kendi görüşlerimle odur-şudur demek yerine, belki de farkında olmadığım bazı gerçekleri sizlerden destek alarak paylaşmak “en iyisi” diyorum ve bu yazı sonuna nakşedeceğiniz surette yazacağınız [...]

Balkondaki saksıda
Didinip durur uzamak için
Bilmez ki tutunacak yeri yok
Küser bazen bu yüzden
Döker yapraklarını
Üzülme sen hanımelim
Nereye saracağını bilmeden
Yaşamak umutla vakur
Bir yere yaslanıp kalmadan
Yürümek hayatı
Ucunda kuruyup gitmek bile olsa
Bizimdir be güzelim