Exlibrary

Aydınlık göz kapaklarımdan taşarken uyanıklığımın bilincine vardım. Gözlerimi araladım ağır ağır; ağaçların yeşiline bulanmış ışık, ılık parlaklığıyla görüşümü doldururken, huzurla doldum. Nihayet görüntü netleştiğinde, önümde serili efsunlu manzara, yatıştırıcı bir rüzgârla seslendi bana. “Yardım edin.”

Ve düşünce aşk, yerden kaldırdım etekleri çamur elleri kan biraz, biraz ıhlamur. Sağ şakağından alnına kadar mor ve düşünce aşk şimdi benliğimin en kılcal damarlarına kadar…
Somutken tattım ilk defa

Bedeniydi bir kızın

Sonra bir defa

Sade “merhaba”
Çokça dokundu yüreğime aşk’ın parmakları, yüzleri iç içe geçiyor şimdi birinin yüzünde diğerinin gözleri ve parça parça sevdim hepsini… Bu yüzden gittiklerinde [...]

aşk iki kişilik teşekkül
ikisi de benden müteşekkil
penceremden bakıyorum
dışarda senle karışık kar yağıyor
cama kısaltıyorum bakışlarımı
bir yüzümü orda bırakıyorum
dışarı koşuyorum
merdivenlerden çağlayarak
bir azmış iki yokmuş
kar topluyorum ağlayarak
kardan adam yapıyorum
içine soğuk işlemiş sözcüklerden
hayallerinin tüm haklarını
süpürgesine saklıyorum
çığlıktan bir düğüm atıyorum boynuna
ağzı kömür dili yok
boyuna düşürüyor yüzünü
burnunu tersten takıyorum
kuru kardan adam olmaz
yere yağıyor çığ gibi
yerde kara basanlardan izler
üstünden geçmeye değmez
hırçın kışa [...]

durduk yolun başına canla başla yürüdük
geriye vurduk çıkmazlarda başka yollara koyulduk
sözler kestirmeydi hep kesildi biletin en uzak mesafeden
ne cennetler sordu bizi ne cehennemler susturduk
durmak ölümdü dur duraksız yürüdük
yalnızlık cepte zaten yedik içtik güzelleştik
hayaller tutuşturduk seraplar kucakladık en gerçeğinden
ne cennetler baktı bize ne cehennemlerle seviştik
durduk durmadık demedik duraklarda kaldık
kızılca kıyametler içtik kana kana hem doymadık
tokatlara çarptık [...]

Var olduğumdan beri hissettiğim en huzurlu anlardan biriydi. Bembeyaz pürüzlü duvarın üzerinde yeni yollar çiziyordum kendime. Hayatım boyunca yapmak istediğim şeyin, kendime bir yol çizmenin, bir idealin peşine takılıp uğruna bir ömür adamanın muhteşemliğini sınıyordum. Altı yedi metre uzunluğundaki bu koridorun ucu mutfağa çıkıyordu. Tam da üzerimde tasarruf için ampul takılmamış boş bir duy vardı. [...]