Exlibrary

Çokça sanat, evvela edebiyat ve illa ki felsefe…

"hava" Etiketli Girdiler

Beri

Ali Riza Esin • 27 Eylül 2008, Cumartesi • Kategori: Şiir

asıl adı berden
kim koymuş niye koymuş bilmez
çocuk daha zaten sormaz
arkadaşları ona beri der
anasını çok sever
beri arada bir görür anasını
babasını bilmez
çiçek koklamayı bilir
bulut saymayı da
yastığa sarılmayı bilir
dizlerini göğsüne çekip
yorgana sarınmayı da
beri karanlıktan korkmayı bilir
karanlığı sevmez
siyahtır sesinin rengi
konuşmaya gelmez
berinin kolları boşluğu bilir
ayakları üşümeyi
kulakları çekilmeyi bilir
beli eğilmeyi
kanı sızmayı bilir berinin
dudakları büzülmeyi
yatağı da bilir ıslanmayı
yanakları da
berinin anası kokar bazen [...]

Bilgi

Exlibrary • 27 Eylül 2008, Cumartesi • Kategori: Söylenişler

Bilgi her yanımızı saran hava gibidir; her an solursun ama içine çekmedikçe fark etmezsin.
Ali Rıza Esin
Cesaret ve akıl bilgi ile birleştirilmezse, eninde sonunda aptallıkla kesişecektir.
Başar Tanrıken
İşe yaramayan bilgi safsatadır.
Başar Tanrıken

Uçurtma

Ali Riza Esin • 18 Eylül 2008, Perşembe • Kategori: Şiir

hadi yine yalnız kalalım
uçurtmanın kuyruğundaki şerit
ipini sardıkları çomak
ne kadar yalnızsa
çıtaları birleştiren ip
yere saldıkları yumak
çimenleri bulutlara değdiren rüzgâr
ne kadar yalnızsa uçurtma uçuran
tam o kadar yalnız olalım
havayla bulutla
rüzgârla bir olup
dinleyelim kendimizi
dinlenelim yine kendi yerimize
ayaklarımız yere değsin
yeryüzüyle bir olalım
gökyüzüne salalım yalnızlığımızı
başımız göğe ersin

Havadan Sudan

Ali Riza Esin • 29 Ağustos 2008, Cuma • Kategori: Şiir

iki bin sekiz ağustosunda antalyada
hava sıcak hava ıslak
hava yerle bir hava senle bir
denizdeki balıklar kadar sırılsıklam
şu çocuk kimin çocuğu
üstünde yok başında yok bir kız
kimi kimsesi yok kadar yalnız
yüzü kirli saçları açık renkli
bakışları kısa
arşınlıyor kaldırımları usulca
çömeliyor sonra bir fidanı çeviren taşa
gözlerini havaya dikip geçeni seyrediyor
biraz dinlenip sonra kalkacak
meydan okuyor gibi sanki ya da merak ediyor
akşama neyle [...]

Günün Sonu

Ali Riza Esin • 19 Kasım 2007, Pazartesi • Kategori: Öykü

Gecenin ilerleyen saatleri sabaha ulaşmış, günün ilk ışıkları şehrin karanlık ufkunda belirdiği halde, binaların sokaklar boyu yükselen gölgeleri aydınlığın yükselmesini engelliyordu.

Doğa çoktan uyanmış, kuşlar bina boşluklarının kuytularından ayrılmış, ağaçlar gece karanlığının ziftinden sıyrılarak tekrar yeşiline bürünmeye başlamıştı.

Yollar bomboş, vitrin ve reklam ışıklarının renkleri arada sırada şehrin derin sessizliğini yırtan bir otomobil sesine eşlik ediyor, o sesin başlangıcından yavaş yavaş kayboluşuna kadar bir süre sonra şehrin ıssız havası tekrar kendini buluyordu.