Somutken tattım ilk defa

Bedeniydi bir kızın

Sonra bir defa

Sade “merhaba”

Çokça dokundu yüreğime aşk’ın parmakları, yüzleri iç içe geçiyor şimdi birinin yüzünde diğerinin gözleri ve parça parça sevdim hepsini… Bu yüzden gittiklerinde parçalandım.



Sorgular oldum aşkın tanımını bir rüyaydı bazen bazen elveda bazen dudaklarıydı aşk bazen uzakları… Ama hep ben yarattım hayalimdi hepsi ve tüm kadınlarım; hepsinin yüzlerine roller kazıdım. filmin sonunda öldüklerinde ağlamadım ama ağladığımı da saklamadım hiçbirinden… Görsünler istedim çokça yenip çokça yenildim…



Şimdi var olduğumdan beri en gözükara aşkı yaşıyorum… Gördüm, sevdim, denedim, öğrendim. Birinci şahıs cümlelere bezendim kendime geldim bir sentez şimdi aşkım ben hatalarıma, dostlarıma, anılarıma ve içime çektiğim her zerresiyle bütün hayatıma aşığım.

17 Şubat 2009

Mutlu anların civarında filizlenmiş
Büyümemiş
Ürkmüş
Bitmemiş hikayeleri affetmeyeceğim

Vücuttan şarkılanan kandırmacaları
Dantelsiz bir İstanbul sabahını
Gelmemiş hatta yazılmamış bir mektubun
Bitmemiş satırlarını affetmeyeceğim

Biliyorum bitişi değil belki ama kendimi
affetmeyeceğim…