Eskiden sevgililer, dostlar birbirlerine mektup yollarlar, içine sevgi sözcükleri yazarlar, selam gönderirlerdi. Hele uzaklara giden, gurbete gönderilen sevgilerin mektupları hasretle beklenir, tekrar tekrar okunup koyunda saklanılırdı. Şu mani o duyguyu, özlemi dile getiriyor:
"Mektup yazdım acele/ Al eline hecele/ Mektup benim vekilimdir/ Koy koynuna gecele"...
Mektup bir türlü gelmek bilmeyince, "Kara tren gelmez m’ola/ Düdüğünü çalmaz m’ola/ Gurbet ele yâr yolladım/ Mektubunu yazmaz m’ola" diye dert yanılırdı.
Göndermek, yollamak hakkında birkaç örnek verelim.