Seneler geçer de başlar en baştan
On beş sene hapis değildir işten
Gün olur bıkarsan düşersen güçten
Düşüncelerin firar etsin koğuştan
Üzülme, dik dur, yürü yavaştan
Duvarlar sormaz halların nedir
Zincirler paslanmış buz gibi sedir
Bakmadan ardına, seneler devir
Kendinden geçer de geçemez aşktan
Üzülme, dik dur, yürü yavaştan
Boynunda bir zincir, ucunda gümüş
Sevdiğinin baş harfi koynuna düşmüş
Ay ışığı vurmuş da için üşümüş
Kaskatı olmuş yüreğin taştan
Üzülme, dik dur, yürü yavaştan
Uykusuz gecelerde tavanda yüzü
Kan revan içinde kalmış bir gözü
Kulağından gitmez dostun son sözü:
”Pişmanlık bilmeden, korkusuz yaşlan”
Üzülme, dik dur, yürü yavaştan…
4 kişi oylamış. 5 üzerinden 3.50
