Tozlu Rüya Konağı

Sinem Koyun
09 Ağustos 2008 - 0:57

Rüyamda gördüğüm
tozlu bir konaktı
Asıl rüya yaşadığım
hem ağlayıp hem gittiğim
cehennemlerim ve cennetlerimdir
gidip gidip geldiğim
sol yanından düşen bin parçanın esiri
sürüklendiğim
Asıl rüya;
Tanrı’ya sitemim,
duasızlığım ve
manolyanın şarkısı
kuru dallarını kesen elim
sesimi kesen kaderim
koklamaya kıyamadığım
kartal kanatlı
keskin adımlı
kırık gözlü
dili çatal
derdinden Battal sevdiğim
boşver Ahmed’i, Mehmed’i
Asıl rüyamdır ki
seni alıp uzaklara gitmek
fırsat yokken yaratabilmek
çocuk gibi işte
bir başımayken yapabildiğim gibi
yıldız ve toz olmak
zerre kadar kalmak gittiğin yerde
zerre kadar hatırlanmamak
ertesi sabah
şeker tanesi ve tarçın dökmek
bal arısına
ve yakmak yuvasını keyifle
tütsülenmek dumandan esintilerde
yaz boyu yanmak
ağaç kavuklarına saklanıp
yemyeşil olmak gözlerinde
ve incirin yemişine yetişmek
dikenleri ağzındayken kabuğunun
yaralarını sarmak beyaz odalarda
kiralanmamış
ödünç verilmiş
İki kişilik tüy bahçesi
düşmüş
ayağı takılmış
sonra kusuru mazur görmemiş hey hayattt…!!!
Talan… Dizlerinde yatan;
yürekte dağ tutmuş yalan
kime sorsan söyler
şehrinin suyu tuzu yavan
Gecikmiş düşlerden al da gel
seni uzaklara
beni dağlara
baktıran nice nedenden uzağa
Sevmek ödenmez
Sevmek kiralanmaz
Sevmek aldanmazdı
Sevmek Adem ile Havva’dan utanan
bir masaldı
uykulara boylu boyunca
uzanan aslanın yangın yelesi
ateşi kaçıran Prometheus’un hevesi
kursakta kalan bal helvası
Soğuk sular, sıcak ay, maviler, siyahlar ve Niller boyu
yüzmekti yüzebildiğin kadar
Kır bacağımdan
Kır postalından
Kır dört başı mamur dil ve yarma gövdenden
savrul incir ağacından
Gideceğim bir gün
senden evvel öleceğim
gideceğim
seni de alıp uzaklara
kırmızı pabuçlarımla taşlara vura vura…
İyonya’ya
Tanrılardan af dilemeye
Terk-i diyara kavuşmaya
Kavuşmaya sıcak hilal ve mavi ay ve güneşler şehrine….