durduk yolun başına canla başla yürüdük
geriye vurduk çıkmazlarda başka yollara koyulduk
sözler kestirmeydi hep kesildi biletin en uzak mesafeden
ne cennetler sordu bizi ne cehennemler susturduk
durmak ölümdü dur duraksız yürüdük
yalnızlık cepte zaten yedik içtik güzelleştik
hayaller tutuşturduk seraplar kucakladık en gerçeğinden
ne cennetler baktı bize ne cehennemlerle seviştik
durduk durmadık demedik duraklarda kaldık
kızılca kıyametler içtik kana kana hem doymadık
tokatlara çarptık yardım aldık öbür yanağın yan yollarından
ne cennetten çıkan oldu ne cehenneme haber saldık
yekten seçmeli sorular var şimdi cevaplar peşin
ne işin kalmış buralarda ne düşün
kime sözün yok artık görüp göreceğin yol
ne cennetle işin var ne cehenneme borcun
bir başına kal yalnızlığa demir sal kendinden
yolu boşver dur menzile bak belki gelir özlenen
susa pusa yat çıkmasın sesin susun
ne cennete sayın kalmış ne cehenneme suyun









Tek kelimeyle harikulade bir şiir. Ege’nin sana şair demesi boşuna değil; nice şairleri eskitir böyle şiirler. Sana ait okuduğum en güzel şiirlerden biri; ne anlattığının yanında nasıl anlattığınla ön plana çıkan bir şiir. Şiir gibi bir şiir. Tebrikler…
“…sözler kestirmeydi hep kesildi biletin en uzak mesafeden
ne cennetler sordu bizi ne cehennemler susturduk
durmak ölümdü dur duraksız yürüdük
yalnızlık cepte zaten yedik içtik güzelleştik…”
başka ne denilebilir ki…