Özlerim seni her gelen akşamda
Biraz daha hüzünlü bir anlamla…
Fotoğraflarının ardında tutuklu kalan
bakışlarının gerçekliğini,
saçlarımı okşayan ellerinin şefkatini,
bir liman gibi demirlediğimiz yüreğini,
anlatamam ki sesinin rengini,
ruhunun derinliğini…
Dostluğunun omzunda uyur düşlerim,
uyandığımda kâbus güne dönmüştür yüzünü.
Telaşlı bir buruklukla akarım hayata,
Benliğim seni arar, ağlayamam.
Bir günün daha bitimine doğru yol alırken,
özlerim seni her gelen akşamda
biraz daha hüzünlü bir anlamla…
Nihal Küçükdönmez
03.12.2006 / Pazar







