Artık gitmeliyiz
Bütün yüz sorularını sorduk bu ömrün
Ve sevdik hepsini.
Helali hoş olsun hep ateş yedik…
Artık gitmeliyiz
Ve gücenmemeliyiz.
Uçarak da tüketebilirdik ömrü
Lakin, biz seçtik yazarak ölmeyi.
Artık gitmeliyiz
Ama önce bilmeliyiz kimleri kırdığımızı
Anlatmalıyız, çocuklar için demeliyiz
Onlar için gitmeliyiz.
Yazıp yavuklumuz için en ağır romanı
Ve en alengirli şiiri
Kaybolmalıyız.
Artık gitmeliyiz
Bağırıp çağırmaya gerek yok
Nasılsa olur haberiniz
Duyurur arama motorları
Fethi artık Naci’siz…









Dinç Çoban! Yaşamımın en acı günlerini yaşadığım şu günlerde şiirinizi okuyunca “o”nun ve kendi adıma gönendim, teşekkür ederim. Lale
Lale Hanım,
Fethi Naci’yle yüzleşemememin izdüşümüydü bu dizeler. Ne diyeceğimi bilemiyorum acınız üzerine. Kendisiyle yüzleşemedim ama gönlüyle yüzleştim nihayet. Biz teşekkür ederiz ikinize de. Hem de çok…