Exlibrary

asıl adı berden
kim koymuş niye koymuş bilmez
çocuk daha zaten sormaz
arkadaşları ona beri der
anasını çok sever

beri arada bir görür anasını
babasını bilmez
çiçek koklamayı bilir
bulut saymayı da
yastığa sarılmayı bilir
dizlerini göğsüne çekip
yorgana sarınmayı da

beri karanlıktan korkmayı bilir
karanlığı sevmez
siyahtır sesinin rengi
konuşmaya gelmez

berinin kolları boşluğu bilir
ayakları üşümeyi
kulakları çekilmeyi bilir
beli eğilmeyi
kanı sızmayı bilir berinin
dudakları büzülmeyi
yatağı da bilir ıslanmayı
yanakları da

berinin anası kokar bazen hava
koklamaya koyulur ama
karanlık basar kokuya
bir ışık düşsün ister
ana kokusu ışık arar

beri etrafına bakar
başkalarının anası gelir bazen
o susar
havayı koklar yine
hava karanlık kokar

beri bilir gözlerini sıkıp sıkıp
karanlığa şimşek çaktırmasını
açınca gözlerini
anasını görmeyi de bilir

beri çok susar bazen
arkadaşları sorar
neden sustun beri
çok mu üzdüler seni
iter omuzundan biri
çeker kolundan öteki
çöker yere beri
kafasını dizlerine gömer
çok susmasına döner

biri çıkar arkadaşlarına kızar
iner beriye sorar
hani beri bir şey mi yaptı biri
berinin sesi çıkmaz
etini sökseler bağırmaz
kimse yoktur karanlık vardır
kimse yokken beri vardır

beri düşe koyar bazen kendini
kendisiyle konuşur
anası yine gelse
okşasa başını sevse
sonra göğsüne bassa onu
ve geri çekip içine baksa
hiç gitmese der beri
kimse duymaz onu

berinin arkadaşları oyun oynar
beri de bilir oynamasını
çağırırlar onu da oyuna
beri oynamaz
anası kızar sonra ona
o gelmeden olmaz

beri anasını bekler
son geldiğinden beri
yine gelir mi bilmez
bilmese de farketmez
zaten o görür sadece
başka gören olmamıştır

olmaz