asıl adı berden
kim koymuş niye koymuş bilmez
çocuk daha zaten sormaz
arkadaşları ona beri der
anasını çok sever
beri arada bir görür anasını
babasını bilmez
çiçek koklamayı bilir
bulut saymayı da
yastığa sarılmayı bilir
dizlerini göğsüne çekip
yorgana sarınmayı da
beri karanlıktan korkmayı bilir
karanlığı sevmez
siyahtır sesinin rengi
konuşmaya gelmez
berinin kolları boşluğu bilir
ayakları üşümeyi
kulakları çekilmeyi bilir
beli eğilmeyi
kanı sızmayı bilir berinin
dudakları büzülmeyi
yatağı da bilir ıslanmayı
yanakları da
berinin anası kokar bazen hava
koklamaya koyulur ama
karanlık basar kokuya
bir ışık düşsün ister
ana kokusu ışık arar
beri etrafına bakar
başkalarının anası gelir bazen
o susar
havayı koklar yine
hava karanlık kokar
beri bilir gözlerini sıkıp sıkıp
karanlığa şimşek çaktırmasını
açınca gözlerini
anasını görmeyi de bilir
beri çok susar bazen
arkadaşları sorar
neden sustun beri
çok mu üzdüler seni
iter omuzundan biri
çeker kolundan öteki
çöker yere beri
kafasını dizlerine gömer
çok susmasına döner
biri çıkar arkadaşlarına kızar
iner beriye sorar
hani beri bir şey mi yaptı biri
berinin sesi çıkmaz
etini sökseler bağırmaz
kimse yoktur karanlık vardır
kimse yokken beri vardır
beri düşe koyar bazen kendini
kendisiyle konuşur
anası yine gelse
okşasa başını sevse
sonra göğsüne bassa onu
ve geri çekip içine baksa
hiç gitmese der beri
kimse duymaz onu
berinin arkadaşları oyun oynar
beri de bilir oynamasını
çağırırlar onu da oyuna
beri oynamaz
anası kızar sonra ona
o gelmeden olmaz
beri anasını bekler
son geldiğinden beri
yine gelir mi bilmez
bilmese de farketmez
zaten o görür sadece
başka gören olmamıştır
olmaz
6 kişi oylamış. 5 üzerinden 4.83
