Aklıma sen düşüyorsun
doğrulup kalkıyorum
ıslık çalıyorum durduğum yerde.
Düşünüyorum
hatta telaşlanıyorum
kim kabul eder bizi aşk defosuyla
kime anlatırız derdimizi ?
Aklıma sen düşüyorsun
eğlenerek dönüyorum tapınak bahçesinde
kimseler ses etmiyor
eski bir tanıdıkla karşılaşıyorum
geldik diyorum
duymuyor.
Avludan geçip çeşmeye varıyorum
yanıyorum
niyetim gözlerimi sulamak
olmuyor.
Aklıma sen düşüyorsun
terliyorum
bütün melekler uyuyor
bense çay demliyorum
geride kalanlara.
Sonra yine sen düşüyorsun aklıma
ne olduğunu anlamıyorum
çıkıyorum bahçesinden tanrının
düşüyorum peşine emeğin
erkek bir gözyaşı damlıyor yalnızlığımın rahmine
çoğalıyorum sanıyorum
oysa biliyorum
yalnızlığıma ölüyorum !
(8 oy, ortalaması: 4.88)
Loading ...
sözün bittiğini, yüreğin çırpınışlarını, özlemeyi özlenenin beklendiğini ancak bukadar güzel anlatabilir bir şiir kaleminize sağlık diyorum vede nacizane bir istirhamım var kitabınızı nezaman okuya bileceğiz
sabahtan akşama, gecenin sessizliğinden gündüzün hay huyuna böyle mesai mi olur kardeşim yaaa… bir rahat verse değil mi..
maaşsız, ekmeksiz, aşsız, aşksız böyle iş mi olur.. bu nasıl bir gönül emekçiliği..