
Dün akşam bir film izlemedim.
Güzel miydi bilmiyorum.
Papatyalar var mıydı?
Her birinden ikişer yaprak eksik miydi?
Bilmiyorum, izlemedim.
O filmde eşsiz güzellikte bir manzara var mıydı?
Bilirsiniz arkada ağaçlar, karşıda deniz, yarım güneş,
Ve papatyalar.
Bir de o manzarada hüzün var mıydı acaba?
Ya çimenlerin üzerinde ayak izi var mıydı?
Onu da bilmiyorum.
Ama basılmamış çimen de görmedim.
Acaba simsiyah arabasını yemyeşil ormanın masmavi örtüsü altında sürerken,
Arabasının mı yeşerdiğini yoksa ormanın mı karardığını anlayamayan,
30 yaşının altında genç bir çocuk var mıydı?
30 yaşının altında ve 42 numara ayakkabı giyen.
Çimenlerin üzerinde iz bıraktığından haberi var mıydı?
4 lastik tekerlek ve 42 numara ayakkabı izi.
Umurunda mıydı o an?
Bunları da bilmiyorum, izlemedim.
Orada bir yerlerde hüzün var mıydı?
30 yaşından küçük
Ve ikişer yaprağı eksik papatyalara basan.
Şakağındaki acıya rağmen,
Python 357’yi inatla bastıran genç bir çocuk var mıydı?
Parmağını tetik boşluğuna sokturan pişmanlığı mıydı?
Yoksa pişman değil miydi?
Doğa, koynunda ölmek için fazla mı güzeldi?
Bu yüzden mi Python 357 papatyaların arasındaydı?
Hiç yakışıyor muydu?
Bilmiyorum, izlemedim.
Acaba simsiyah arabasını yemyeşil ormanın masmavi örtüsü altında sürerken,
Arabasının mı yeşerdiğini yoksa ormanın mı karardığını anlayamayan,
30 yaşının altında genç bir çocuk var mıydı?
30 yaşının altında ve 42 numara ayakkabı giyen.
Çimenlerin üzerinde iz bıraktığından haberi var mıydı?
4 lastik tekerlek ve 42 numara ayakkabı izi.
Sanırım böyle bir film yoktu.
Ben de dün akşam izlemedim.









bence en güzel patafizik denemen olmuş kalemin dert görmesin…
Işık yine harika bir metin oluşturmuşsun; yaşanmışlıkla yaşanmamışlığın oluşturduğu tam bir paradoks var burada. Yaşanmışlığın yokluk kipi üzerinden söylem alanına taşınması paradoks yaratmış; sen de bu paradoksu çok iyi vermişsin. Tebrikler…
1
Çok teşekkür ederim. Zihnimi olabildiğince zorlamaya çalıştım.