Çocukken
Elif Kastan Doğan30 Ocak 2008 - 23:14
Annelerimiz hep şöyle derdi; “Sen beni öldüreceksin!”
Adım adım büyürken, anneye öldürücü darbelerde bulunma nedeni ne olabilir ki çocuğun, hukuğun ceza kapsamında öğrendik adaleti. Gidecek yerimiz de yoktu odamızdan başka.
Taraflar birbirlerinden çıkaramadıklarını durmadan sana yüklediler!
Jenerasyonla nesil aynı kelime, ilki batıdan alınma. Kuşak ta aynı anlamda… Arada kaldık. Bizden önceki nesil çocuk oldu çocuk kalmak istedi, çünkü iyi geçti herşeye rağmen ufaklığı… Çocuk olduk dert yoktu ortada biz getirdik varsayalım da, neyle telafi edip devamında teselli bulalım bilmem.
Çocukluktan kaldı kafa karışıklığımız. Acaba hakikaten hafızamız yok mu oldu, yoksa var da saklanıyormu; ya da var da hatırlamak istemediğimiz şeyler silinmiş gitmiş mi?
İşte böyle duygular bozuldu, hisler köreldi.. İyi görelim diye hayatı uğraş dur. Bünyenin kötülüğü hissetmeme yollarını sıralayan şıklar hazır mı?
a) nne ile
b) aba ile
c) an ile
d) ün ile
…ah aile vah aile..
Kimse Gücenmesin! Peki ne yapsın?
Eli enstrüman tutan herkes müzikle uğraşsın. Yok olmaz diyorsanız, hayatın olumsuzluklarından ailesini koruyup kollamayı, hep beraber mutlu olmayı başarabilen her birey alkış tutsun.
Biz çalarız.
(6 oy, ortalaması: 4.67)
Loading ...Diğer Elif Kastan Doğan Yazıları
Dünyanın en büyük 3 destanından biri olan Kuvayi Milliye Destanı, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Tiyatro topluluğu tarafından 28 Mart Cuma gecesi İzmir'de ilk sahneleme denemesini yapmıştı. 70 kişiden oluşan kadrosuyla, canlı müziğiyle ve içerisinde milli mücadele günlerine ait danslarıyla Kuvayı Milliye Destanı oyunu, 16 Mayıs 2008 tarihinde Gaziantep Üniversitesi'nde sahnelenecektir.
yazdıklarınız karşında etkilenmemek mümkün değil…sadece duygulandığımı ifade etmek istedim, sevgiler…