Exlibrary

Bizim yazımız bu. Benimle benim.
Bazen ben yerine biz diye yazıyor olmam, her insan gibi sessizce konuşur buluyor olmamdandır kendimi kendimle, yoksa padişah torunu değilim. Düşünürken iki ayrı kişi hesaplaşır insanın içinde ve kararlar alır, kararlar verir; insanın içindeki ikiliğin oy birliğiyle,

Ve düşünce aşk, yerden kaldırdım etekleri çamur elleri kan biraz, biraz ıhlamur. Sağ şakağından alnına kadar mor ve düşünce aşk şimdi benliğimin en kılcal damarlarına kadar…
Somutken tattım ilk defa

Bedeniydi bir kızın

Sonra bir defa

Sade “merhaba”
Çokça dokundu yüreğime aşk’ın parmakları, yüzleri iç içe geçiyor şimdi birinin yüzünde diğerinin gözleri ve parça parça sevdim hepsini… Bu yüzden gittiklerinde [...]

Sevgili,
sana bunu niye yazdığımı birkaç satır sonra anlayacaksın; çok sık yazmadığım için beni bağışla. Yazmaya vakit bulamadığımdandır çoklukla; yazmaya değer şeyler dolanıp durmuyor değil kafamda ama kafam olduğu yerde duruyor mu bilmiyorum bazen, bazen de beğenmiyorum kendimi, yazdıklarımı.

içi dışına çıkmış şehirlerin içinde mahsur kalan çığlıkları bastırmaktan sorumlu sevgi bakanlığına emanet orman kuytusu hayallerini iç eden bir komedyanın açık saçık sözlerinden sorunlu soytarısı gibi şen ama uçuk kaçık hastane duvarlarına sıvanan gözler kendinden rol çalan yavuz hırsız rolünde bakacaktı şehrin perdesiz seslerine ki o sesler sessiz azlığın ünsüz nefeslerinden ibaretti bâki kalan bu [...]